There is an answer,some day we will know
 And you will ask her,why she had to go
 We live and die,we laugh and we cry
 And you must take away the pain
 Before you can begin to live again

 So let it start,my friend,let it start
 Let the tears come rolling from your heart
 And when you need a light in the lonely night
 Carry me like a fire in your heart
 Carry me like a fire in your heart

 There is a river rolling to the sea
 You will be with her for all eternity
 But we that remain need you here again
 So hold her in your memory
 And begin to make the shadows disappear
 
 Yes let it start, my friend,let it start
 Let the love come rolling from your heart
 And when you need a light in the lonely night
 Carry me like a fire in your heart
 Carry me like a fire in your heart

 And when you need a light in the lonely night
 Carry me like a fire in your heart
 Carry me like a fire in your heart

 And when you need a light in the lonely night
 Carry me like a fire in your heart
 Carry me like a fire in your heart

سلام

این افسانه رو خیلی دوست دارم .

؛یلدای ایرانی، شبی که خورشید از نو زاده می شود

 یلدا در افسانه ها و اسطوره های ایرانی حدیث میلاد عشق است که هر سال در «خرم روز» مکرر می شود.

«ماه دلداده مهر است و این هر دو سر بر کار خود دارند که زمان کار ماه شب است و مهر روزها بر می آید. ماه بر آن است که سحرگاه، راه بر مهر ببندد و با او در آمیزد، اما همیشه در خواب می ماند و روز فرا می رسد که ماه را در آن راهی نیست. سرانجام ماه تدبیری می اندیشد و ستاره ای را اجیر می کند، ستاره ای که اگر به آسمان نگاه کنی همیشه کنار ماه قرار دارد و عاقبت نیمه شبی ستاره، ماه را بیدار می کند و خبر نزدیک شدن خورشید را به او می دهد. ماه به استقبال مهر می رود و راز دل می گوید و دلبری می کند و مهر را از رفتن باز می دارد. در چنین زمانی است که خورشید و ماه کار خود را فراموش می کنند و عاشقی پیشه می کنند و مهر دیر بر می آید و این شب، «یلدا» نام می گیرد. از آن زمان هر سال مهر و ماه تنها یک شب به دیدار یکدیگر می رسند و هر سال را فقط یک شب بلند و سیاه وطولانی است که همانا شب یلداست».

یلدا در افسانه ها و اسطوره های ایرانی حدیث میلاد عشق است که هر سال در «خرم روز» مکرر می شود.؛

عمرتان به درازا و زیبایی شب یلدا باد

-چرا؟
-چون آدم از همون راهی که رفته از همون راهم بر می گرده ...

-خنده خنده خنده . . .